اما هیچ داستان برجسته ای با پایان خوش تمام نمی شودبلکه یک داستان خوب با پایان خود در مخاطبش شروع می شود.و پدر من ان داستان جذابی بود که هم از آغاز تا پایانش هر لحظه داستانی را در مخاطب خود که من بودم آغاز و آغاز می کرد. او زندگی مرا ,روحیه و اراده ی مرا,کارمرا و آینده ی مرا با ساده ترین کلمات آموزگاری کرد:
"خودت را نگهدار."
"مردان کنند و نگویند."
"کار..کار...کارکن.مرد را فقط کار می تواند نجات بدهد."

نون نوشتن /محمود دولت آبادی